Browsed by
Category: அறிவிப்பு

ஹிந்தி டீச்சர் வாரணசி

ஹிந்தி டீச்சர் வாரணசி

சரியாக ஒரு வருடத்திற்குப்  பின் இத்தளத்தில் பதிவேற்றப்படும் பதிவு இது. ஆங்கிலத்தில் தொடர்ந்து பதிவுகள் எழுதி வந்தாலும் தமிழை நான் தவிர்த்தேன். தமிழில் பொதுத் தளத்தில் எழுதுவதை மட்டுமே தவிர்த்தேனே தவிர முழுவதுமாய் அல்ல. திரைக்குப் பின் தமிழில் சில படைப்புகள் உருவாகிக் கொண்டிருந்தன. பொதுத் தளத்தில் தமிழ் புழங்கப்படாததற்கு பல்வேறு காரணங்கள் இருந்தன.

தொடர்ந்த பயணங்களும், வாழ்க்கைத் தேடலும், மூன்று வருடத்திற்கு முன் துவங்கிய தமிழ் நாவல் படைப்பும் என் நேரத்தை பிடித்துக் கொண்டன.
இருந்தும் வட்டம் தமிழ் கடந்து பரவியதால் ஆங்கிலப் பிரவேசம் எடுக்க வேண்டியிருந்தது. தற்போது திரும்பிவிட்டேன். தமிழிலும் இனிப் பதிவுகள் தொடரும். எங்கும் மறைந்து  விடவில்லை.
நாவல் வேலை இரண்டு மாதத்திற்கு முன் முடிந்தது. நாவல் பற்றி பிறகு மெதுவாகப் பேசலாம். அவ்வளவு எளிதில் வெளியே ஒரு படைப்பை வெளிக்கொணரும் சூழல் தமிழில் இல்லை. தத்தமது புத்தகங்களை வெளியிடும் அளவில் தான் தமிழ் பதிப்பகங்கள் உள்ளன. கவலையில்லை. பதிப்பகம் துவங்க வேண்டியது தான். கதை பற்றிக் கதைக்க நமக்கு சமயங்கள் பல உண்டு. பிறிதொரு நாள் பார்த்துக் கொள்வோம்.
இப்போதைக்கு நம் உரையின் நோக்கம் மொழிகளின் பக்கம் செல்கிறது. ஹிந்தியின் அவசியம் பற்றி எடுத்துரைப்பதாய் இது இருக்கும். ஏன் திடீரென்றென நீங்கள் கேட்கலாம். காரணம் உண்டு. முடிவில் தெளியும்.
இது போதுமென கிடைத்ததைக் கொண்டு சிறப்புடன் வாழும் ஆத்மாக்களுக்கு இது தேவையற்றது. பிடிகளிலிருந்து விடுபடத் துடிக்கும் இதயங்களுக்கு இவ்வுரை மிக முக்கியம். அவர்கள் இதனை முன்பே உணர்ந்திருப்பினும் நினைவூட்டுவதும் பகிர்ந்து கொள்வது என்னகத்தே கடமை.
பிற மொழிகள் கற்பதென்பது நமக்குத் தெரியாத பல வாயில்களை திறக்க வல்லது. மாயம் நிகழ்த்தக் கூடியது. மொழி கற்றலின் சுவையறிந்தோர் இதனை உணர்வர்.
என்னைப் பொறுத்தவரை நான் மொழி கடந்து பல வருடங்கள் ஆகிறது. ஒரு மொழியிலோ இடத்திலோ வழக்கத்திலோ என்னை நான் வரையறுத்துக் கொள்வதில்லை. எல்லைகள் கற்பனையானவை. எல்லைகளை உடைக்க மொழிகள் மிக அவசியம்.
எந்த வகையில் ஹிந்தி அவசியமாகிறது?
எல்லா வகையிலும். ஒன்றேகால் லட்சம் சதுர கிலோமீட்டருக்கும் முப்பத்தியோரு லட்சம் சதுர கிலோமீட்டருக்கும் உள்ள அந்தப் பெரும் வேறுபாட்டில் தான் அவசியமாகிறது. இது தமிழகம் மற்றும் இந்தியாவின் பரப்பளவு. தமிழ்நாட்டைத் தாண்டிவிட்டாலே ஹிந்தியின் அவசியம் நமக்கு புலப்படும். பயணம் செய்யாத கால்கள் இது பற்றிக் கவலைப்படத் தேவையில்லை. ஏனையோருக்குத் தேவை.
உலகில் அதிகம் பேசப்படும் மொழி மேண்டரின், பின் ஸ்பானீஷ் பிறகு ஆங்கிலம். அதற்கடுத்து?
ஹிந்தி உருதுக் குடும்பம். ஹிந்திக்கும் உருதுக்கும் வேறுபாடு இந்தியாவிற்கும் பாகிஸ்தானுக்கும் உள்ள வேறுபாட்டைப் போன்றது தான். ஒன்றுமில்லாதது. எழுத்து முறை வேறு வேறாதானே தவிர பேச்சில் பெரிய மாற்றமில்லை. சமஸ்கிருத பாளி சொற்களுக்குப் பதில் அரேபிய ஃபார்ஸி சொற்கள். இதெல்லாம் ஒரு வேறுபாடா?
உலகின் நான்காவது அதிகம் பேசப்படும் மொழி ஹிந்துஸ்தானி எனப்படும் ஹிந்தி-உருதுக் கூட்டமைப்பு. இதற்குப் பின் தான் அரபியும் இன்ன பிறவும். இவ்வளவு முக்கியம் இருக்கிறது வேறென்ன வேண்டும்.
ஆங்கிலம் போதும் எங்களுக்கு என்று சொல்ல முடியாது. தமிழகம் ஆங்கிலம் புரிந்து கொள்ளும் அளவிற்கு இன்னும் வட இந்தியா இல்லை. இங்கு சர்வம் ஹிந்தி மயம். எண்களைக் கூட ஆங்கிலத்தில் அறிய இயலா பலரை நான் கண்டிருக்கிறேன். ஹிந்தி என்பது இங்கு சுவாசத்தைப் போல. இது எல்லோரும் அறிந்ததே.
மிக முக்கியமான ஒன்று என்னவென்றால், ஹிந்தி இந்தியாவின் இணைப்பு மொழி. தேசிய மொழி என்று சொல்லி சிக்க விருப்பமில்லை. இந்தியாவின் பொதுத் தளத்தையும் இதயத் துடிப்பையும் உணர ஹிந்தி இன்றியமையாதது.
எதற்கு இதை எல்லாம் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறேன்?
பொறுமை. எனக்கு நம் கல்வி முறையில் நம்பிக்கை கிடையாது. துளிகூடக் கிடையாது. நம் கல்விமுறையால் பல பட்டம் தாங்கிகளை உருவாக்க முடியுமே தவிர அறிவாளிகளையும் வல்லுனர்களையும் அல்ல. துவக்கம் முதலே நான் நம் கல்வி முறையுடன் முரண்டுபிடிப்பவன். அறிவைத் தேட வேண்டும் என நம்புபவன். யாரிடமிருந்தும் எவ்வித சலசலப்பு வரினும் செவி மடுத்ததில்லை. என் வேலையை நடத்திக் கொண்டு இருப்பவன். கல்வியில் மாற்றம் வேண்டும் என்பதில் மிகத் திடமான நம்பிக்கையுள்ளவன்.
எதற்கு இங்கு என் கதை?
அவசியமிருக்கிறது. ஒன்றல்ல ஒரு டசன் காரணங்களுக்காக சென்ற மாதம் காசிக்கு வந்தேன். புதிதாய் ஒரு காரணம் முளைத்தது. வந்த வேலைகள் பல இருக்க புதிதாய் ஒரு வேலை தேடி வந்தது. கற்றல் சம்பந்தமானது. உடனே தலையசைத்தேன்.


இந்திய அரங்கில் மட்டுமல்ல உலக அளவிலும் ஹிந்திக்கு உள்ள சந்தை இங்கு வந்து தான் தெரியும். மிகவும் நெருக்கமான ஒரு பேராசிரியர் இங்கு பதினான்கு வருடமாய் ஹிந்தி, உருது மற்றும் சமஸ்கிருதம் போன்ற மொழிகளைக் கற்றுக் கொடுத்துக் கொண்டுள்ளார். இன்று வரை அவரிடம் நூற்றுக்கும் மேபட்ட நாடுகளைச் சேர்ந்த ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட மாணவர்கள் மொழி கற்றுள்ளனர். ஒருவர் கூட இந்தியர் இல்லை.
துவக்கத்தில் அவரைப் பற்றித் தெரியாது. எல்லா இடத்திலும் ப்ராத்மிக் ப்ரவின் என்று சொல்லிக் கொண்டு ஹிந்தி என்ற பெயரில் மூளையைக் குதறிக் கொண்டு இருப்பவர்களில் ஒருவரென நினைத்திருந்தேன். பின்னர் தான் தெரிந்தது அவர் சொல்லிக் கொடுக்கும் விதம் தனித்துவம் வாய்ந்ததென்று.
விளங்கிக் கொண்டபொழுது அதிர்ச்சியடைந்தேன். மிக எளிதான வடிவமைப்புடன் கூடிய ஹிந்திப் பாடங்கள். ஒரு மணி நேரத்திற்குத் தனி நபர் பாடத்திற்கு இவர் வசூலிக்கும் கட்டணம் 600 ரூபாய். இதுவே குழுவிற்கு 1500 ரூபாய். அதிகமாகத் தான் தெரியும் ஆனால் அந்த ஒரு மணிநேரம் உங்கள் வாழ்க்கையை மாற்றிவிடும். ஒரு வாரம் இவர் வழிமுறையில் படித்தால் முன் பின் அறிமுகமில்லாதவருக்கும்  ஹிந்தி புரியத் துவங்கிவிடும். ’ஹிந்தி டீச்சர் வாரணசி’ என்ற பெயரில் நிறுவனம் நடத்தி வருகிறார். இந்திய அளவில் வெளிநாட்டினருக்குப் மொழிப் பாடம் சொல்லிக் கொடுக்கும் நிறுவனங்களில் இவருக்கு இரண்டாம் இடம்.
தன் கிளையை டில்லிக்கு எடுத்துச் செல்ல இருக்கிறார். இது தொடர்பாக முதலில் சந்தித்தேன். பின்னர் நடந்தது எங்களுக்குள். விசயம் இதுதான். அவரிடம் போராடி மதுரைக்கு வரும் போது ‘ஹிந்தி டீச்சர் வாரணசி’யையும் எடுத்து வருகிறேன். யார் வேண்டுமானலும் சேரலாம். முதல் வகுப்பிலேயே தெரிந்துவிடும் எங்களுக்கும் பிறருக்குமான வேறுபாடு.
அது தொடர்பான வேலைகள் நடந்து கொண்டிருக்கின்றன. மதுரையில் இரண்டு ஹிந்தி ஆசிரியர்கள் தேவைப்படுகின்றனர். அவர்களை எங்கள் முறையில் பயிற்சியளித்து நிறுவ எண்ணம். ஆர்வமுள்ளவர்கள் தொடர்பு கொள்ளலாம்.
மற்றபடி, கூட்டம் கூட்டி மாணவர்களைச் சேர்க்க விருப்பமில்லை. வாரணசியையும் டெல்லியையும் சமாளிப்பதே பெரிது. மதுரையில் விடாப்பிடியாக தொடங்குவதன் நோக்கம் வர்த்தக ரீதீயானதல்ல. தேவைப்படுபவர்களுக்கு கற்பிப்பது அவ்வளவு தான். யார் வேண்டுமானலும் இணைந்து கொள்ளலாம். கட்டணம் இன்னும் நிர்ணயிக்கப்படவில்லை. பெரிதாக இருக்காது என்பது என் சார்பில் நிச்சயம் சொல்ல முடியும். ஆர்வமுள்ளவர்களுக்கு தெரியப்படுத்தவே இதை நான் எழுதுகிறேன். கேள்விகளும் புலம்பல்களும் இல்லாமல் என்னடமிருக்கும் வழியைத் தெரிவிக்க விரும்புகிறேன். இதுவே இக்கட்டுரையின் நோக்கம். 
போதிதர்மர் பிரசவிக்கிறார்

போதிதர்மர் பிரசவிக்கிறார்

வரும் வாரம் (23-07-2012)  முதல் தமிழ்பேப்பரில் ஆறு புதிய தொடர்கள் அறிமுகமாகின்றன. ஒவ்வொரு தொடருக்கும் வாரத்தில், ஒவ்வொரு நாள் ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது.


திங்களன்று கீதா பிரேம் குமார் எழுதும் ’ஜெயிக்கலாம் தோழி’ எனும் தொடரும்


செவ்வாய் அன்று மருதன் எழுதும் ’சே குவேராவின் பயணங்கள்’ எனும் தொடரும்,


புதனன்று ஆர்.முத்துக்குமார் எழுதும் ‘மொழிப்போர்’ எனும் தொடரும்,


வியாழன்று பத்ரி சேஷாத்ரி எழுதும் ‘மேட்டர்’ எனும் தொடரும்,


வெள்ளியன்று பி.ஆர்.மகாதேவன் எழுதும் ’மறைக்கப்பட்ட இந்தியா’ எனும் தொடரும் வெளிவர இருக்கிறது.


இவற்றுடன்,


நான் எழுதும் ‘போதிதர்மர்’ பற்றிய தொடரும் சனிக்கிழமை தோறும் வெளிவர இருக்கிறது.


உங்களது கருத்துக்களை தமிழ் பேப்பர் தளத்திலேயே பகிர்ந்து கொள்ளுமாறு
கேட்டுக்கொள்கிறேன்.


அறிவிப்புக்கு கீழுள்ள இணைப்பை சொடுக்கவும்
http://www.tamilpaper.net/?p=6176

புது ப்ளாக் புகுவிழா – விஞ்ஞான மனப்போக்கு

புது ப்ளாக் புகுவிழா – விஞ்ஞான மனப்போக்கு




இந்தியர்களிடம் ஆராய்ச்சி மனப்பான்மை குறைவாக உள்ளதே. ஏன்?
இது பொதுவாகவே இந்தியாவிற்கு வரும் வெளிநாட்டவர்களின் கேள்வி. இது முற்றிலும் நியானமான கேள்வி என்பதை உணர்கிறீர்களா?

உணரவில்லையா, கவலைகொள்ளவேண்டாம். இந்தக் கட்டுரையின் நோக்கமே அதை உணர்வது தான்.
117 கோடி மக்களை கொண்டது இந்தியா. மனிதவளம் மிக்க நாடுகளின் வரிசையில் இந்தியாவிற்கு இரண்டாம் இடம் வேறு. இப்படிப்பட்ட மக்கள் பேராற்றல் மிகுந்த நாட்டில் ஆராய்ச்சி மனப்பான்மை என்பது மக்களிடையே மிக மிகக் குறைவாகவே காணப்படுகிறது. ஏன்?
இதற்கு, முதலில் இந்தியர்களின் மனப்போக்கு எவ்வாறு உள்ளது என புரிந்து கொள்வோம். பொதுவாக ஒரு நாட்டின் மனப்போக்கு என்பது அதன் நடுத்தரவர்கத்து மக்களை வைத்துத் தான் கணக்கிடப்படுகிறது. நடுத்தர வர்கத்து இந்தியர்கள் இங்கு ஒரே போல் இருக்கிறார்கள். கேரண்ட்டி (உத்தரவாதம்) எதிர்பாக்கிறார்கள். எதற்கெடுத்தாலும். வாங்கும் பொருளிலிருந்து, படிக்கும் கல்வியிலிருந்து, பார்க்கும் வேலையிலிருந்து, வாழும் வாழ்க்கை வரை. இதனை ஒருவகையில் தாங்கள் செய்யும் செயல் அனைத்திற்கும் ஆதாயம் தேடுகிறார்கள் என்றும் கொள்ளலாம். இது தவறா?
நிச்சயமாக இல்லை. ஆதாயம் தேடி வேலை செய்வது தான் மனித மரபு. ஆனால் உடனடி ஆதாயத்தை மட்டும் கணக்கில் கொள்வது அல்ல. உடனடி ஆதாயத்தை மட்டும் கணக்கில் கொள்வதென்பது மிகத் தவறான அனுகுமுறை. ஆராய்ச்சி மனப்பான்மைக்கு ஆப்பு வைக்கும் மிக மிகத் தவறான அனுகுமுறை. எப்படி?
அதற்கு முன். உடனடி ஆதாயம். மக்கள் இதனை எவ்வாறு கணக்கிடுகிறார்கள்.
யாமினி அபார்ட்மெண்ட்ஸ், முதல் தளம். 417ஆம் நம்பர் வீட்டின் படுக்கையறை. இரவு பத்தரை மணி. படுக்கையில் ராஜா, அவரது மகன், அவரது மனைவி.
என் கூட வேலை செய்யும் முருகனோட பையன் நேற்று மைக்ரோஸாப்ட் கம்பனியில ப்ளேஸ் ஆயிட்டான்”, என்று ராஜா சீரியல் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் தன் மனைவியிடம் கூறுகிறார்.
“அப்படியா”, வாய்பிளக்கக் கூறிவிட்டு மறுபடியும் நாடகத்தில் அயர்கிறாள்.
இது ஒரு நிகழ்வு. சொற்களால் பரிமாறப்படும் நிகழ்வு. இதன் பின்னே மனவோட்டத்தால் ஆன நிகழ்வும் இருக்கிறதல்லவா?
அவர்களது எண்ணவோட்டங்களை சுண்டக் காய்சினால் “நாமும் முருகனின் மகனைப் போல் நம் மகனையும் ஆக்கவேண்டும்என்பது தீர்மானமாய் வெளிப்படும். காட்டில் எலிகளுடன் விளையாடும் தன் மகனின் கனவுக் கைகளில் கணினி எலியை திணிக்க எடுக்கப்படும் தீர்மானம். இது ஒரு நிகழ்வு மட்டுமே. இன்னும் இதைப்போல் எத்தனையோ நிகழ்வுகள்.
பிறரை பார்த்து அவர்கள் எடுத்த முடிவால் அவர்கள் அடைந்த நிலையைப்பார்த்து ஏற்படுவது தான் உடனடி ஆதாயம் தேடும் மனப்போக்கு. சுருக்கமாக சொல்வதானால், மந்தையோடு மந்தையாய் திரியும் மனப்போக்கு. பலர் இவ்வாறு செய்தனரா? அவர்களுக்கு நல்லது கிடைத்ததா? அப்படியென்றால் நாமும் அவர்கள் வழியைப் பின்பற்றுவோம். நமக்கும் நல்லதுதான் கிடைக்கும். தனித்துவம் அவசியமில்லை”. இது தான் உடனடி ஆதாயத்தைத் தேடி மந்தையோடு மந்தையாய் திரிய வழிவகுக்கும் எண்ணப்போக்கு. இந்த மனப்போக்கு முற்றினால் பிறர் செய்வதை வினவாமால் தாங்களும் செய்ய மக்கள் துணிந்துவிடுவர், மக்கள் அனைவரும் ஒரே பாதையில் பயணப்படத் தயாராகிவிடுவர். தொலைக்காட்சி விளம்பரங்களின் தாரக மந்திரமே இதுதானே. இந்தப் போக்கு ஆராய்ச்சி மனப்பான்மைக்கு எப்படி ஆப்படிக்கிறது?
மக்கள் அனைவரும் ஒரே பாதையில் பயணப்பட்டால் எப்படி ஆராய்ச்சிகள் வளரும். அந்த ஒரே பாதையும் குறுகிய காலத்தில் பணம், புகழ், செல்வாக்கு ஆகியவற்றை அடைவதை நோக்கி சென்றால் எப்படி ஆராய்ச்சிகள் வளரும்? இக்குறுகியமனப்பான்மை என்பது ஆராய்ச்சிக்கு முழுமுதற் எதிரியல்லவா. ஆராய்ச்சியை வளர்க்க முதலில் விஞ்ஞானிகள் அவசியம். விஞ்ஞானியாக இருக்க விரிந்த மனம் அவசியம். பணம், புகழ், செல்வாக்கு ஆகியவற்றை தேடி எந்தவொரு விஞ்ஞானியின் மனமும் செல்லாது. அவனது மன வேட்கையின் ஈர்ப்புவிசையால் பேரும் புகழும் அவனை வந்தடையும். உத்தரவாதம் என்பதும் விஞ்ஞானியின் வாழ்க்கையில் இல்லவே இல்லை. இப்பொழுது சொல்லுங்கள் இன்றைய இந்தியர்களிடத்தில் விஞ்ஞானிக்கான மனப்போக்கு உள்ளதா?
இதில் ஒரு வினோதம் என்னவென்றால். விஞ்ஞானியாக வேண்டும் என்ற எண்ணம் நம்மிடம் உள்ளது. ஆனால் அது பாட புத்தகத்தில் படிக்கும் விஞ்ஞானிகளைப் போல்.
ஐன்ஸ்டைன் பிறந்தார். சார்புநிலை கோட்பாட்டை நிறுவினார். ஈ=எம்.ஸி²  (E=MC² ) என்ற சூத்திரத்தை கண்டுபிடித்தார். அணு விஞ்ஞானியானார். பணமழையில் நனைந்தார். உலகம் போற்ற மரித்துப்போனார். இது தான் பாடப் புத்தகத்தில் உத்தரவாத மனப்போக்கில் கூறப்படும் ஐன்ஸ்டைன். உத்தரவாதமின்றி மனக்குழப்பத்தில் உழன்ற ஐஸ்டைனின் உண்மையான வாழ்க்கை மிக மிகச் சிலருக்கு மட்டுமே தெரியும். சரி என்ன செய்யலாம்?
விஞ்ஞானியாக முதலில் விஞ்ஞானத்தை மக்களுக்கு கற்கும் ஆர்வம் வரவேண்டும். விஞ்ஞானிகளும் நம்மைப்போன்ற மனிதர்களே என்று வாசிப்பின் மூலம் அறிந்து கொள்ளவேண்டும். உத்தரவாதமும், மந்தையோடு மந்தையாய் திரிவதும் நம்மை ஆராய்ச்சிக்கு தயார் படுத்தாது என்ற தெளிவும் பிறக்கவேண்டும். வாசிப்பும் ஆராய்ச்சி மனப்பான்மையும் நம் மனதை விசாலமாக்க வேண்டும்.
என்ன, அந்த வெளிநாட்டவர் கேட்ட கேள்வி சரிதானே.
எதற்காக இதையெல்லாம் நான் சொல்கிறேன்?
நான் விண்வெளியின் நிகழ்வுகளை பதிவு செய்யும் ஒரு வலைபூவை http://abcosmiccafe.blogspot.in/ துவக்கவுள்ளேன். ஏனென்றால், நாம் வாழ்வது நிலத்தில். பூமியின் மூன்றில் ஒரு பங்கு நிலம் என நாம் அறிவோம். அந்த நிலத்திலும் பாதி விண்வெளி. கீழே நிலம் என்றால், மேலே வானம். வானத்திற்கும் அப்பால் என்ன விண்வெளி. வானம் கண்ணாடி போல் விளங்கி நமக்கு விண்வெளியை காட்டுகிறது. விண்வெளியுடனான உறவு, நம் மூதாதயர் காலத்தில் இருந்து உள்ளது. விண்வெளியிலுள்ளவற்றை புரிந்து கொள்வது நம்மை புதியதொரு பரிமாணத்திற்கு இட்டுச்செல்லும். இதில் எந்த சந்தேகமும் வேண்டாம்.
அந்த வலைபூவில் என்னவெல்லாம் இருக்கும்?
அந்த வலைபூவின் மூல மொழி ஆங்கிலம். அதன் ஆங்கிலப் பதிவுகள் உலகின் பல்வேறு பகுதிகளில் விண்வெளி ஆராய்ச்சியில் ஈடுபாடு மிக்கவர்களுக்கு என் பகுதியின் விண்வெளிக் குறிப்புகளை வழங்கும். தமிழ்ப் பதிவுகள் தமிழில் விண்வெளி நோட்டத்திற்கு அவசியமானவற்றை விரிவாக விளக்கும். ஏன் இந்தப் பாகுபாடு என்றால் விண்வெளிநோட்டத்தில் வெளிநாட்டினருக்கு அடிப்படை அறிவு உள்ளது. ஆகையால் அவர்களுக்கு நம் பகுதி வானத்தின் செயல்பாடுமட்டும் போதுமானது. ஆனால் நமக்கு அவ்வளவு அடிப்படையெல்லாம் தெரியாது. ஆகையால் நம்மவர்களுக்கு அடிப்படையில் இருந்து ஆரம்பிப்பதே சிறந்தது.
நம் நாட்டில் சோற்றுக்கே வழியற்று பலர் இருக்கையில் விண்வெளி ஆராய்ச்சியெல்லாம் நமக்கு அவசியமா?
இது என்ன கேள்வி. நம் நாட்டில் பலர் சோற்றுக்கு வழியற்று இருப்பது நீங்கள் சினிமா பார்க்கையிலும் உணவுகளை விணாக்கும் பொழுதும் நினைவில் இல்லையா? மூன்று மனிநேரம் சினிமா பார்த்து நேரத்தை கொல்வதைக் காட்டிலும் விண்வெளி நோட்டம் எந்த வகையிலும் நம் நேரத்தை பாதிக்காது.
விண்வெளிநோட்டத்திற்கு எவ்வளவு பணம் செலவாகும்?
ஒரு நயா பைசா கூட இல்லை. உங்களிடம் இரு கண்கள் உள்ளதே அது போதும். முதலில் நாம் விண்வெளியை நோட்டமிட்டு நட்சத்திரங்களின் இருப்பை வரையருப்பதற்கு எந்த உபகரணமும் தேவையில்லை. நம் கண்களும் மூளையும் மட்டும் போதும். விண்வெளிநோட்டத்தில் நாம் உயர உயர சில உபகரணங்கள் தேவைப்படும். அவை என்னவென்று பிறகு பார்ப்போம்.
இப்போதைக்கு இது போதும் மற்றவற்றை அடுத்தடுத்த பதிவுகளில் பார்ப்போம். 

புதிய ப்ளாக்கின் முகவரி: 
           
       – ஏ.பி.தீன்