மூளை வறட்சி: (Brain Drain)


தலைப்பைப் பார்த்துவிட்டு ஏதோ மருத்துவ அறிக்கை என நினைத்து விட வேண்டாம். கடந்த சில ஆண்டுகளாகவே இந்திய அளவில் பெரும் பெரும் மூளைகளால் மூளை வறட்சி எனும் சொல் பயன்படுத்தப்பட்டுவருகிறது. பத்திரிக்கைகளிலும் இந்தத் தலைப்பில் பல்வேறு செய்திகள் வெளிவந்தவண்ணமாக உள்ளன. இப்படி இருக்கும் வேளையில் மூளை வறட்சி என்றால் என்ன என்பதை நாம் அறிந்து வைத்திருப்பது மட்டுமல்லாது புரிந்து வைத்திருப்பதும் மிக மிக அவசியமாகிறது. ஆதலால் அடுத்த நான்கு பக்கங்களில் இதனை முடிந்த அளவு அலச ஆயத்தமாவோம் வாருங்கள்.
மூளை வறட்சி என்பது அறிஞர்கள், தொழில்நுட்ப வல்லுனர்கள் போன்ற அறிவுத்தளத்தளத்தைச் சார்ந்த மக்கள் தங்கள் சொந்த நாட்டிலிருந்து மற்றொரு நாட்டிற்கு பேரளவில் இடம்பெயர்ந்து செல்வதைக் குறிக்கும். பெரும்பாலும் தங்கள் வாழ்க்கைத் தரத்தை உயர்த்தவும், செல்வம் சேர்க்கவும், திறமையை நிறுவவும் மக்கள் இவ்வாறு இடம்பெயர்கிறார்கள்.
திரைகடல் ஓடி திரவியம் தேடும் இப்போக்கால் வீட்டிற்கும் நாட்டிற்கும் நல்லதுதானே என்று எண்ணிவிடாதீர்கள்.
வெளிநாட்டில் கிடைக்காத நம்மூர் பொருட்களை ஏற்றிச் சென்று அங்கு விற்றுவரும் பொருள் சார்ந்த வியாபாரம் அல்ல இது. அறிவு சார்ந்தது. மூளை சார்ந்த்து. மனிதர்கள் சார்ந்தது. குடும்பம் சார்ந்தது. ஆக மொத்தத்தில் முற்றிலும் நாடு சார்ந்தது. எப்படி தம்பினு நீங்க கேக்குறதுக்கு முன்னாடி நானே பதில் சொல்லிடறேன்.
ஒரு நாட்டின் மூலதனம் என்பது அதன் பணவலிமையைப் பொருத்தோ, ராணுவ வலிமையைப் பொருத்தோ மட்டும் அமைந்துவிடுவதில்லை, மனிதவலிமையைப் பொருத்தும் தான் அமைகின்றது என்பதை நாம் முதலில் மனதில் கொள்ள வேண்டும். மூளை வறட்சி என்பதை மனித மூலதன வெளியேற்றம் (Human capital flight) என்றும் அழைக்கலாம் என்றால் இதன் பேராற்றலை பார்த்துக்கொள்ளுங்கள். ஆளில்லாமல் வெரும் பணத்தை மட்டும் வைத்துக்கொண்டு என்ன செய்வது?எனும் சாமானியனின் கேள்வியுடன் நம் பதில் தொடங்குகிறது.
இந்த அறிவுப்பெயர்ச்சி, இடம்பெயரும் மக்களின் தாய்நாட்டின் பொருளாதார வாய்ப்புக்களிலும் (economic prospects), போட்டித்திறனிலும் (competitiveness) பெருத்த எதிர்மறை விளைவை உண்டு பண்ணுகிறது. மேலும், நாட்டின் வளர்ச்சிக்காக உழைக்கும் செயல்திறன் மற்றும் படைப்பாற்றல் மிக்கோரின் எண்ணிக்கையையும் பெருமளவில் குறைக்கின்றது. இதனால் திறமைகுன்றியவர்கள் திறமையானவர்களின் இடத்தை நிரப்பவேண்டிய நிர்பந்தம் ஏற்படுகிறது. இந்த திறமை குன்றியவர்களால் எப்படி தங்கள் துறையை முன்னேற்ற இயலும். இந்தியாவை வல்லரசாக மாற்ற முடியும்.”, என்பது மனிதவள ஆய்வாளர்களின் கவலை.
இந்தியாவிலிருந்து கணினி வல்லுனர்கள் மட்டும் வருடத்திற்கு சுமார் 200 கோடி பேர் இவ்வாறு இடம்பெயர்வதாக ஐக்கிய நாடுகள் வளர்ச்சித் திட்டம் (United Nations Development Programme, UNDP) தெரிவிக்கின்றது.
இன்னும் விளங்கச் சொல்லி புரியவைக்க வேண்டுமானால் சீனாவை எடுத்துக்கொள்வோமே. மன்மோகன் சிங்கிலிருந்து நம் பக்கத்து வீட்டு மண்மேட்டு சிங்வரை ஆனாஊனா சீனாவை தானே சீண்டுகிறார்கள்.
சீனாவின் சவாலை சமாளிக்க நம் நாட்டு ராணுவபலத்தைக் கூட்டவேண்டும் என்று கூக்குரலிடும் சிலர், ஏன் சீனா நம்மை விட வேகமாக முன்னேறுகிறது? என்று நிதானித்து யோசிக்கத் தவறுகிறார்கள். தனிநபர் கல்வி, சுகாதாரம், ஆயுள், வருமானம் என முக்கால் வாசி அறிவுசார்ந்த, மனிதவளம் சார்ந்த துறைகளில் சீனா நம்மைவிட பல மடங்கு முன்னேறிவிட்டது. இப்படி இருக்கையில் வெறும் ராணுவபலத்தை மட்டும் கூட்ட முனைவதென்பது அபத்தத்தில் போய் தான் முடியும்.
இப்பொழுது புரிந்துவிட்டதா என்ன விரட்டு விரட்டினாலும் ஏன் இந்தப் பாயும் புலியால் அசுர வேகத்தில் பரியும் அந்த ட்ராகனை நெருங்கக் கூட இயலவில்லை என்று. மனிதவளம். இதுவே பதில். மனிதவளம் என்பது முன்னேறும் நாட்டிற்கு இன்றியமையாததாகும்.
ஏன் இப்படி மக்கள் பிறநாட்டிற்கு பாய்ந்து நம் நாட்டில் மூளை வறட்சியை உண்டாக்குகிறார்கள்?
கைநிறைய பணம் சம்பாதிக்கவும், தங்கள் வசதி வாய்ப்பை பெருக்கிகொள்ளவுமே பெரும்பாலானோர் வெளிநாட்டுக்குச் செல்கிறார்கள் என்பது அனைவரும் அறிந்ததே. ஏதோ அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக சிலர் இங்கு தீரா தங்கள் அறிவுப்பசியை தீர்த்துக்கொள்ளவும், தங்கள் உயிரை பாதுகாத்துக்கொள்ளவும் இவ்வாறு செய்கிறார்கள். ஆக, தன் சுயநலத்திற்காகவே பலர் வெளிநாட்டின்பால் படையெடுக்கிறார்கள். எப்படி இந்த சுயநலத்தை விரட்டுவது?
மனிதன் அடிப்படையில் ஒரு சுயநலவாதி, அவன் சார்ந்துள்ள சமூகம் இதனை களைந்தால் ஒழிய என்று கூறுகிறது அராபியப் பழமொழியொன்று.
இந்த பழமொழி இடம்பெயரும் மக்களை குறைகூறாதே; அவன் வளர்க்கப்பட்ட சமூகத்தை குறைகூறு என்கிறது. நியாயமாகப் பார்த்தால் இது முற்றிலும் உண்மை தானே.
சாமானியன் தன் மீதும், தன் குடும்பத்தின் மீதும் அக்கறை கொள்வதை ‘சுயநலம்எனும் சொல்லால் கொச்சைபடுத்தி விட முடியாது. சமூகம் தன் மக்களுள் விதைத்ததைத் தானே அறுவடை செய்யும், செய்யவும் வேண்டும், அதைத்தான் இப்பொழுது செய்தும் வருகிறது. என்று குமுறுகின்றனர் சமூக ஆர்வலர்கள், அதற்கு சில எடுத்துக்காட்டுகளையும் அள்ளி வீசியபடி.
இந்தியர்களிடம் ஒரு வினோத போக்கு காணப்படுகிறது. மந்தையோடு மந்தையாய் போகும் பழக்கம் தான் அது.
விளையாட்டாகட்டும், அரசியலாகட்டும், கல்வியாகட்டும், வேறு எந்த துறையாகட்டும் இதுதான் நம் மக்களின் இன்றைய நிலைமை. இதற்கு கிரிக்கெட், அன்னா ஹசாரே, இஞ்சினீரிங், ஐ.டி என எந்தத் தலைப்பை வேண்டுமானாலும் எடுத்துக்கொள்ளுங்கள். இவற்றுள் எஞ்சினீரிங் மற்றும் ஐ.டி மாயை என்பது மனிதவள மூலதன வெளியேற்றத்தில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றது. எப்படி?
முடிந்தால் நடுவர்க்க பண்ணிரெண்டாம் வகுப்பு மாணவனின் பெற்றோர்களிடம் பேச்சுக் கொடுங்கள். புரியவரும்.
“அப்பறனே, பையன அடுத்து என்ன படிக்க வைக்கப்போறிங்க
“ஏதாவது டாக்டராவோ இஞ்சினீயராவோ ஆக்கிபுடலாம்னு பார்த்தா எங்கப்பா, 70 பர்சண்ட்டையே தாண்ட மாட்டேன்றான், அதான் நிலத்தை வித்தாவது எஞ்சினியரிங் காலேஜுல சீட்டு வாங்கிப்போடலாமானு யோசிச்சிட்டிருக்கேன். என்னத்தையோ படிச்சுகிட்டானா எதோ ஒரு ஐ.டி. கம்பெனில வேலை பார்த்து செட்டிலாயிடுவான். நம்மள மாதிரி கஷ்டப்படாமலாவது இருப்பான்ல
இஞ்சினீரிங் முடித்தால் வேலைவாய்ப்பு கொட்டிக்கிடப்பதைப் போலவும், ஐ.டி கம்பெனிகளில் வேலைசெய்வது என்பது நோகாமல் கைநிறைய சம்பாதிக்கும் வித்தை என்பது போலவும், அமெரிக்கா என்பது சொர்க்க லோகம் போலவும் இன்றைய சமூத்தில் ஒரு மாயபிம்பம் உருவாக்கப்பட்டுவிட்டது. லட்ச லட்சமாய் செலவு செய்து முண்ணனி இஞ்சினீரிங் கல்லூரியில் பட்டம்பெற்று இன்று பத்தாயிரத்திற்கும் பதினைந்தாயிரத்திற்கும் திண்டாடும் எத்தனையோ இளைஞர்களை எனக்குத்தெரியும். இவர்கள் மேல் தவறேதும் இல்லை, அவர்களிடமும் அவர்கள் பெற்றோரிடமும் இப்படிப்பட்ட மாயத்தை உண்டாக்கிய சமூகத்தின் மீதே தவறு.
சமூகம் சமூகம் என்று சும்மா இல்லாததையெல்லாம் வைத்து பேசுவதாக நினைத்துவிட வேண்டாம்.
உயிரற்றதாகத் தெரியும் இந்த சமூகம்எனும் சொல் பலவகை உயிருள்ள இனங்களை உள்ளடக்கிய குறிப்பிட்ட இடத்தில்/நாட்டில் மக்களின் கூட்டமைப்பைக் குறிக்கின்றது. சமூகத்தின் நிலை பெரும்பாலும் என்பது கல்வியாலும், அவர்கள் செய்யும் தொழில்களாலும், அதனை ஆளும் அரசாலும் தீர்மானிக்கப்படுகிறது.
ஆக நம் சமூகத்தின் இந்த மாயபோக்கிற்கு நம் கல்விமுறையும் அரசியலும் பெரும் காரணம் என்பது தெளிவாகிறது.
மொட்டை மனப்பாடம் செய்வதையும், அதிக மதிப்பெண் குவிப்பதையும், போட்டி மனப்பான்மையையும் பெரிதும் ஊக்குவிக்கும் நம் நாட்டு கல்விமுறையைப் பற்றி நமக்கு நன்கு தெரியும். இந்தக் கல்விமுறையை உற்று கவனித்தால் அது நமக்குச் சாதகமாக இருப்பதைவிட பிற நாடுகளுக்கு குறிப்பாக மேற்கத்திய நாடுகளுக்கு சாதகமாக இருப்பதை உணரலாம், அவர்கள் நாட்டு அறிவுத்தளத்தை நிரப்ப நம் நாடு அறுவடைக் களமாக பயன்படுவது புலப்படும். நம்மை வெள்ளையர்கள் வெளிப்படையாக அடிமைப்படுத்திய படலம் முடிந்து இப்போழுது மறைமுகமாக அடிமைப்படுத்தும் படலம் துவங்கிவிட்டது. இந்த மேற்கத்திய மோகம் உருவாக பள்ளி, கல்லூரி கல்விமுறைகள் போக ஊடகத்துறைக்கும் பெரும்பங்குண்டு.
கல்வி என்பது ஊடகத்துறையையும் உள்ளடக்கியதுதான். ஊடகங்களே அறிவை பாமரனையும் சென்றடையச் செய்கின்றன. திரைப்படங்கள், விளம்பரங்கள் போன்றவை வெள்ளைதோலே அழகு, வெள்ளையர் கொள்கையே உயர்ந்தது என்பது போன்ற மறைமுக கருத்தை மக்கள் மனதில் திணிக்கின்றன. பாம்பாட பருந்தாட போன்ற ரியாலிட்டி ஷோக்கள் இன்னும் ஒருபடி மேல். இது சமூகத்தில் கல்வித்துறையால் (இன்னும் சரியாகச் சொல்லவேண்டுமானால் அறிவுத்துறையால்) எற்பட்ட விளைவு.
அடுத்தது அரசியல். இதுவே மூளை வறட்சி ஏற்படுத்துபவைகளின் ரிஷி மூலம். அரசியல் தளத்தில் உள்ளவர்களின் அலட்சியத்தாலேயே பெரும்பாலானோர் நம் நாட்டை விட்டுச் செல்ல முடிவெடுக்கின்றனர். அரசியல்வாதிகள் நினைத்தால் இடம்பெயர்பவர்களுக்கு இங்கேயே போதுமான ஆராய்ச்சி வசதிகளை செய்துகொடுக்கலாம், நல்ல ஊதியம் அளிக்கலாம், வேலையற்ற இளைஞர்களை தொழில் முனைய ஊக்கப்படுத்தலாம். ஆனால் செய்வதில்லை. ஏன்?
அவர்கள் தான் அரசியல்வாதிகள் ஆயிற்றே. இதைப்பற்றி ஒரு சமூக ஆர்வளரிடம் வினவினேன்.
“முதலெல்லாம் அரசியல்தான் தம்பி கஞ்சா விற்பவர்களுக்கும் ரவுடிகளுக்கும் பணமீட்டும் வழியாகத் தெரிந்தது. ஆனால் இப்பொழுதெல்லாம் அறிவுத்தளம் தான் அவர்களின் விருப்பம். முக்குக்கு முக்கு இவர்கள் இஞ்சினீரிங் கல்லூரி தொடங்கிவிட்டதை நீங்கள் காணலாம். இதுதானையா இந்த மாயை உருவாக முதல் காரணம். மக்களை முன்னேறவிடக்கூடாது என கங்கனம் கட்டிக்கொண்டு அலையும் இப்படிப்பட்ட அரசியல் வாதிகளால் தான் பலரும் தாய்நாடு துறந்து வெளிநாடு புகுகின்றனர். மூளை வறட்சியைத் தடுக்க முதலில் அரசியல் வறட்சியை களையவேண்டும். இந்த திறமையற்ற அரசியல்வாதிகளை வைத்துக்கொண்டு ஆணி (வேறேதோ சொல்லவந்து சட்டென்று மாற்றிச் சொன்னார்) கூட புடுங்கமுடியாதுஎன்றார்.
அதுசரி, ம்அரசியல் வரட்சி என்றால்?
வேறென்ன, திறமையற்றவற்களின் ஆட்சியால் நாட்டில் ஏற்படும் வறட்சிதான். படித்தவன் படிக்காதவன் என்றெல்லாம் இதில் பேதமை இல்லை. சமீபத்தில் ஐ.ஏ.எஸ் அதிகாரிகள் செய்த மெகா ஊழல்களை பத்திரிக்கைகளில் படித்திருப்பீர்கள். படிப்பறிவில்லா அரசியல்வாதிகள் தான் ஏதோஅறியாமல்எல்.(கே).ஜி, டூ.(கே).ஜி என செய்துவிட்டார்கள் என்றால் படித்த இவர்களுக்கு எங்கே சென்றது புத்தி.
இதற்கு காரணம் பணத்தின் மீதுள்ள தீரா வேட்கை. இதற்கு காரணம் காண விழைந்தால் மறுபடியும் பணத்தை மதிக்கும் சமூகம், மதிப்புகளையும் நன்நெறிகளும் போதிக்கத் தவறும் கல்வி என மறுபடியும் வந்த பாதையிலேயே ஒரு சுழல் சுழல்கிறது.
அள்ள அள்ளக் குறையாத அமுதசுரபி போல் ‘மூளை வறட்சி எனபது ஒன்றைத்தொட்டால் மற்றொன்று, மற்றொன்றைத் தொட்டால் இன்னொன்று என விரிந்து கொண்டே செல்கின்றது. ஆக இரத்தினச்சுருக்கமாக இதனை முடித்துக்கொள்ளவேண்டுமென்றால். முதலில் கல்விப்புரட்சி வேண்டும், பின் ஒரு அரசியல் புரட்சி வேண்டும் அதற்கு முன் நல்லெண்ணங்களை ஊக்குவிக்கும் சமுதாயப்புரட்சி வேண்டும் அதற்கு முதலில் மனித மனம் விரிவடைய வேண்டும்.

Baba Pakurdheen A

Anthropologist, Writer, Traveler, Journalist and ultimately a Simplite.

One thought on “மூளை வறட்சி: (Brain Drain)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

%d bloggers like this: